Ali Kutlu’nun Kaleminden
Seçim kazanmak başka, kazanılan başarının sorumluluğunu taşıyabilmek bambaşka…
Edirne Ticaret ve Sanayi Odası seçimleri geride kaldı. Sandıklar açıldı, tercihler ortaya çıktı ve Mavi Liste önemli bir başarı elde etti. Seçim sürecinde aynı hedef etrafında buluşan, aynı heyecanı paylaşan ve bu sonuç için emek veren insanlar, şimdi yeni dönemin sorumluluğunu üstlenmeye hazırlanıyor.
Seçim sonuçlarının ardından H. Sezai Irmak'ın yaptığı değerlendirmede başarının yalnızca bir kişiye değil, katkı sunan herkese ait olduğunu vurgulaması, ortak emeğin hakkını teslim eden bir yaklaşımdı.
Ancak benim bugün üzerinde durmak istediğim konu seçim sonucu değil, son günlerde kulağıma gelen bazı kulis fısıltıları…
Henüz doğruluğu teyit edilmemiş bu konuşmalara göre, bazı isimlerin başkanlık, meclis başkanlığı ve çeşitli görevler için destek arayışına girdiği konuşuluyor. Kimi kendi adını öne çıkarıyor, kimi çevresinden destek bekliyor, kimi de farklı hesapların peşinde olduğu izlenimini veriyor.
Elbette bunlar şimdilik kulağıma ulaşan kulis söylentileri. Kimseyi peşinen suçlamak niyetinde değilim. Ancak bu fısıltıların işaret ettiği anlayışı sorgulamak da bir gazetecinin sorumluluğudur.
İnsan sormadan edemiyor:
Seçim öncesinde ortak başarı için omuz omuza verenler, seçim sonrasında neden birbirlerinin omzuna basarak yükselmeyi düşünsün?
Bir göreve talip olmak elbette herkesin hakkıdır. Başkanlık da meclis başkanlığı da demokratik yollarla talep edilebilir. Buna kimsenin itirazı olamaz.
Fakat talep etmek başka, kulislerle zemin hazırlamak başka; kendini göstermek başka, başkalarının önünü kesmeye çalışmak bambaşkadır.
Seçim öncesinde aynı fotoğraf karesinde yer almak, aynı hedefe inanmak anlamına geliyorsa, seçim sonrasında da o hedefin gerektirdiği sorumluluğu taşımak gerekmez mi?
Yoksa ortaklık sandık kapanana kadar mı sürüyor?
Biraz da işin ironik tarafına bakalım…
Seçim öncesinde herkes ekip ruhundan, birlikten, beraberlikten ve ortak akıldan söz eder. Sandık kazanıldığında ise bazı zihinlerde birdenbire koltukların krokisi çizilmeye başlanır.
Ne güzel memleket!
Daha dün aynı başarı için yürüyenler, bugün kimin hangi koltuğa oturacağı konusunda birbirlerinin nabzını yokluyorsa, insanın aklına ister istemez şu soru geliyor: Acaba bazıları seçim sürecinde bir ekibin parçası mıydı, yoksa kendi makamına giden yolun yolcusu mu?
Bir de şu meşhur anlayış var: Köprüyü geçtik, artık gerisi kolay!
Hayır efendiler. Köprü geçildi diye yol bitmedi. Asıl yol şimdi başlıyor. Sandıktan çıkan başarı bir sonuçtur; asıl mesele o sonucun hakkını verebilmektir.
Kimse seçim zaferini kişisel ikbalinin basamağı olarak görmemeli. Kimse ortak emeği kendi hanesine yazıp sorumluluğu başkalarının omuzlarına bırakmamalı.
Bir göreve talip olmak için kulislerde fısıltı üretmeye, ekip arkadaşlarının zihnine şüphe düşürmeye, insanların arasına mesafe koymaya gerek yoktur. Kendine güvenen, düşüncesini açıkça ortaya koyar; desteğini demokratik yollarla ister. Gerisi, kişilerin değil, ortak iradenin değerlendirmesidir.
Çünkü makamlar geçicidir. Koltuklar el değiştirir, görevler sona erer. Fakat insanın birlikte yürüdüğü yolda sergilediği tavır, hafızalarda kalır.
Benim meselem kimin başkan, kimin meclis başkanı olacağı değil. Benim meselem, Edirne'nin ticaret hayatı adına ortaya konulan ortak iradenin kişisel beklentiler arasında yıpratılmamasıdır.
Seçim bitti. Artık birbirinizle değil, Edirne'nin beklentileriyle yarışın.
Ve unutmayın…
Zaferin fotoğrafında yer almak kolaydır. Asıl mesele, sorumluluğun fotoğrafında da aynı samimiyetle durabilmektir.
Makam için acele edenler, önce o makama kendilerini taşıyan güvenin kıymetini öğrensin.
Ben soruyorum: Bu yeni dönem, ortak aklın ve ortak emeğin dönemi mi olacak, yoksa seçim sonrasında başlayan küçük hesapların mı?
Bunu sözler değil, davranışlar gösterecek.
Vesselam…
